Niemcy dominują w rejestrze MiCA, ale nie na detalicznym rynku krypto

Niemcy dopuściły do działania więcej dostawców usług w zakresie kryptoaktywów niż jakikolwiek inny kraj Unii Europejskiej. Ich lista jest też — jeśli chodzi o detaliczny handel kryptowalutami — niemal pusta.

Ta sprzeczność to najbardziej użyteczna rzecz w rejestrze MiCA i jest zupełnie niewidoczna, jeśli czyta się wyłącznie sumy krajowe. Trzymamy kopię rejestru obok 72 detalicznych giełd kryptowalut, które monitorujemy, a zestawienie jednego z drugim mówi o tym, gdzie naprawdę znajduje się europejski rynek detaliczny, więcej niż jakakolwiek tabela rankingowa.

Rejestr w liczbach

Nasz snapshot obejmuje 279 zezwoleń, wydanych w 25 krajach przez 23 krajowe organy nadzoru, dla 164 odrębnych podmiotów prawnych. Koncentracja jest wyraźna:

Pierwsza piątka — Niemcy, Francja, Holandia, Malta i Cypr — odpowiada za ponad połowę wszystkiego, na co MiCA dotąd zezwoliła. Czytane jako ranking, zestawienie wygrywają Niemcy, i to z zapasem.

A teraz zestawmy to z markami, z których ludzie faktycznie korzystają

Spośród 72 detalicznych giełd w naszym katalogu 67 da się przypisać do zezwolenia w rejestrze; pięciu nie. Pogrupujmy te 67 według organu, który wydał im licencję, a tabela odwraca się:

Niemcy, z 56 zezwoleniami — co piątym w całym rejestrze — nie licencjonują żadnej z nich.

To nie jest luka w naszych danych; to jest to, z czego składa się niemiecka lista. Wystarczy przeczytać te 56 nazw, żeby znaleźć banki spółdzielcze Volksbank i Raiffeisenbank, banki prywatne takie jak Berenberg czy Hauck Aufhäuser, brokerów, zarządzających aktywami i ramiona powiernicze grup giełdowych. Najczęstszym uprawnieniem na niemieckiej liście jest wykonywanie zleceń (31 z 56), a następnie przyjmowanie i przekazywanie zleceń (21). To instytucje, które pozwalają dotychczasowym klientom uzyskać ekspozycję na kryptoaktywa przez bank lub brokera, z którego już korzystają — a nie miejsca obrotu walczące o inwestorów detalicznych.

Listy holenderska, maltańska i austriacka są krótsze i znacznie bardziej nastawione na klienta detalicznego. W praktyce niemiecki inwestor detaliczny kupujący kryptowaluty w aplikacji handluje zwykle na licencji holenderskiej, maltańskiej albo austriackiej.

Uprawnienie, którego prawie nikt nie ma

Zezwolenie MiCA nie jest jedną pieczątką. Każde wylicza, które z dziesięciu usług dostawca może świadczyć, a rozkład jest mocno nierównomierny:

Przeciętne zezwolenie obejmuje 3,7 usługi, a 23 dostawców ma siedem lub więcej. Ale prowadzenie platformy obrotu — czyli utrzymywanie miejsca, w którym zlecenia faktycznie się spotykają, a więc to, co większość ludzi wyobraża sobie na hasło „giełda kryptowalut” — pojawia się zaledwie 18 razy na 279. Bitvavo, OKX i Kraken są wśród tych nielicznych, którzy je mają.

Uprawnienia powiernicze są powszechne, bo bardzo wielu posiadaczy zezwoleń to banki dokładające do oferty linię przechowywania. Uprawnienie do prowadzenia platformy jest rzadkie, bo najtrudniej je uzyskać i najrzadziej się o nie występuje: większość licencjonowanych firm pośredniczy w obrocie kryptoaktywami, zamiast organizować rynek. Kiedy platforma mówi, że jest „licencjonowana w ramach MiCA”, użyteczne pytanie brzmi: którą z tych dziesięciu usług to obejmuje.

Jak czytać deklarację o licencji

Trzy pytania oddzielają sensowną deklarację zgodności od ozdobnej.

Który podmiot ją posiada? Rejestr wymienia podmioty prawne, a nie marki, i te dwie rzeczy rzadko się pokrywają. Zezwolenie Krakena figuruje jako Payward Global Solutions Limited, Coinbase'a — jako Coinbase Luxembourg S.A., Gemini — jako Gemini Intergalactic EU Ltd. Szukanie w rejestrze nazwy widocznej w aplikacji zwykle nie daje żadnego wyniku.

Który kraj je wydał i czy ma to dla ciebie znaczenie? Dzięki paszportyzacji jedna krajowa licencja obowiązuje w całym EOG, więc nieznany maltański albo irlandzki podmiot stojący za znaną aplikacją jest normą, a nie powodem do niepokoju. Wraz z krajem zmienia się to, do którego organu składasz skargę.

Czy marka nadal jest posiadaczem licencji? Zezwolenia przeżywają marki. Część firm z naszego katalogu zakończyła działalność, a ich uprawnienia przeszły na podmiot następczy działający pod inną nazwą — dlatego takie przypadki oznaczamy wprost, zamiast pokazywać zielony haczyk sugerujący, że spółka wciąż obsługuje klientów.

Dlaczego to publikujemy

Codziennie śledzimy oceny, recenzje i sentyment wobec tych platform, a status licencyjny to rzecz, którą czytelnicy najczęściej rozumieją źle — w obie strony. Jedni zakładają, że skoro marka jest powszechnie znana, to musi mieć zezwolenie w ich własnym kraju; inni traktują nieznany zagraniczny podmiot jako sygnał ostrzegawczy, choć to dokładnie ta sama licencja, na której działa aplikacja ich sąsiada.

Rejestr jest publiczny. Wszystko powyżej to po prostu to, co z niego wynika, gdy czyta się go razem z listą marek, z których ludzie faktycznie korzystają. Pełna, przeszukiwalna tabela — każdy dostawca, jego organ nadzoru, kraj i usługi objęte zezwoleniem — znajduje się na naszej stronie rejestru licencji MiCA.